Apirilaren 15ean bihotza urratuta jaiki gara. Jon Mancisidor agurtu behar dugu, presidente bat baino askoz gehiago izan den laguna. Erreferente bat izan da, gidari bat, eta, batez ere, gure erakundearekin konpromiso handia izan duen pertsona bat.
Presidente gisa, arduraz, hurbiltasunez eta dedikazio nekaezinez aritu da. Baina bere karguaz eta agendaz haratago, benetan utzi duen arrastoa bere giza kalitateagatik izan da. Entzuteko, guztiok batzeko eta gure erakundea ausardiaz handitzeko eta etorkizunari segurtasunez begiratzeko erakutsi duen gaitasuna itzela izan da.
Betetzen zaila den hutsunea utzi digu. Halarik ere, bere ondarea dugu, bere adibidea, bai eta bere zereginarekiko konpromisoa eta koherentzia ulertzeko modua ere.
Gaur agur esango diogu presidente bati, lagun eta lankide bati, betiko gure historiaren parte izango den norbaiti, baina gure memorian izango da beti.
Gure pentsamendua bere familiarekin dago.
Eta gure konpromisoa da elkarrekin lortu dugun guztia ohoratzen jarraitzea.
Goian bego.